Sophia Blyden

April 2026

Een drieluik voor Sluis door Sophia Blyden

1.
De kou terug in haar ruggengraat
Pantoffels strak om de voeten (ze zijn heilig verklaard)
Voor elke druppel die valt, doet ze een wens
Voor elke rilling, doneert ze een wimper aan het haardvuur
Niemand ziet haar zitten, ze dicht
alleen, ze slaapt zonder beschutting
Het kleine meisje aan de overkant verschijnt ‘s nachts in haar dromen
als spook
Woesj woesj tik tik
(mag ik) Thuiskomen in het huis van een ander?
Zie haar zitten, de buurt lacht: een dichter in zak en as

2.
Het ja-woord viel ergens in het water
Hoe meer dennenappels je gooit, hoe minder er raken
Er piept een hond
Er valt een avond
Op de straten blijven lichtjes aan, het kind wordt alleen thuis gelaten
Op een matras in een woonkamer stokt haar…
Er is geen rode draad en
dwerggras wordt één jaar en
de kaarsjes op de taart en
één lange lange adem

3.
Betreden op eigen risico: de kamer met spiegels
Betreden op eigen risico: de kapotte kelder
Betreden op eigen risico: de nacht
Betreden op eigen risico: zinnen die rijmen
Betreden op eigen risico: een spontaan huwelijk
Betreden op eigen risico: het grenslandpad
Betreden op eigen risico: de auto die je ophaalt
Betreden op eigen risico: de zee
Betreden op eigen risico: de lezing
Betreden op eigen risico: het gedicht